Czwartek, 3 grudnia 2020 r.

Zapraszamy do śledzenia wydarzeń i aktualności na naszej stronie oraz na profilach FB i LinkedIn.

Aktualności

O relacji syna i ojca słów kilka - ilustracja do tekstu

O relacji syna i ojca słów kilka

„Żyjemy dziś w ważnym i przełomowym momencie; stało się bowiem jasne, że wzory męskości przekazywane przez kulturę masową utraciły swoją nośność; mężczyzna nie może już się na nich opierać. [...] wie, że wzorce idealnego mężczyzny, twardego mężczyzny, prawdziwego mężczyzny [...] są bezużyteczne w realnym życiu.”
Robert Bly, "Żelazny Jan: rzecz o mężczyznach"

Relacje ojciec i syn

W trakcie seminariów dla mężczyzn, prowadzonych na całym świecie, Steve Biddulph zadaje mężczyznom pytanie: „Jak układają się twoje relacje z ojcem?”. Odpowiedzi są takie same, niezależnie od miejsca. Blisko 30% synów przyznaje, że nic ich nie łączy z ojcem, nie odzywają się do siebie. Następne 30% utrzymuje z ojcem kontakt, ale spędzany z nim czas kończy się kłótnią, relacje są trudne, utykają w martwym punkcie lub są ogólnie napięte. Kolejne 30% regularnie odwiedza swoich ojców, rozmawia z nimi przez telefon, spotyka się z nimi na rodzinnych uroczystościach. Są przykładnymi synami, lecz relacje z ojcem są obojętne, nudne i suche, powodowane przez poczucie obowiązku: sprowadzają się do rozmów o kosiarce, nie dodając im sił i nowej energii.

Jedynie niecałe 10% procent synów mówi: „Mój ojciec jest wspaniały. Jest moim przyjacielem, a nawet kimś znacznie ważniejszym niż przyjaciel. Jest dla mnie emocjonalną kotwicą”. Kiedy o tym opowiadają, ich oczy są pełne blasku i uśmiechają się

Jak mógłby wyglądać świat tych dziewięćdziesięciu procent, gdyby mieli świadomość, że „mój ojciec kocha mnie i jest ze mnie dumny”? Nie wszyscy możemy mieć wpływ na bezpośrednią zmianę relacji z ojcem. Część nie ma możliwości spotkania się z ojcami, bo oni już odeszli z tego świata. Dla innych to niewykonalne, bo ojciec odszedł od rodziny i nie utrzymuje kontaktu – co wydaje się jeszcze trudniejsze, bo ojciec żyje, ale nie ma żadnych sposobów dotarcia do niego. Inni ojcowie są niedostępni, trudno z nimi rozmawiać i dłużej przebywać w ich towarzystwie, a synom brakuje pomysłu i metod na to, jak to zmienić. Często uważamy, że już tak musi pozostać, przecież w poprzednich pokoleniach też tak było.


Wewnętrzny obraz ojca

Obraz ojca możemy jednak widzieć na dwóch poziomach. Pierwszym jest obraz z naszej bieżącej rzeczywistości, na którym, jak wyżej wspomniałem, wprowadzanie zmian jest trudne lub całkiem niemożliwe. Drugi poziom to obraz ojca, jaki nosimy w sobie. Ten obraz może nam utrudniać tworzenie relacji z współpracownikami lub klientami w naszej pracy zawodowej, może wpływać na relacje z przełożonymi czy też z innymi mężczyznami w ogóle.

Zmiana naszego wewnętrznego obrazu ojca jest możliwa, choć jest niełatwym i często bolesnym procesem. Proces ten może stać się łatwiejszy, gdy mamy możliwość dzielenia się swoimi przemyśleniami z osobami, które chcą podejmować ten temat i które potrafią okazać zrozumienie i udzielić wsparcia.

Proces zmiany może zachodzić nie tylko wtedy, kiedy sami opowiadamy o naszej relacji z ojcem, ale też wtedy, gdy słuchamy o doświadczeniach innych, ich emocjach i sposobach na wprowadzanie zmian do własnego życia. Wspólne poruszanie ważnych tematów, słuchanie, bycie świadkiem reakcji i emocji innych, pomaga nam lepiej zrozumieć siebie, naszą relację z własnym ojcem, a często też lepiej zrozumieć perspektywę ojca, który przecież był jednocześnie synem. Synem, który być może wykonał już część pracy odziedziczonej w spadku od poprzednich pokoleń, tak jak i my wykonujemy naszą część pracy, aby kolejne pokolenia miały jej mniej.

Jesteśmy mężczyznami, jak nasi ojcowie i możemy przypominać kobietom z naszego życia, tym bliższym i dalszym, obraz ich własnych ojców. Zmiany których wewnętrznie dokonamy, będą miały wpływ nie tylko na nas samych, ale też na innych: mężczyzn, nasze dzieci, partnerki, przyjaciół, a czasem przypadkowo spotkanych ludzi.

Zmiany na przestrzeni lat

Nasi ojcowie - mężczyźni, od wieków wyjeżdżali na wojny i ginęli w nich. To kobiety przejmowały ich role w pracy, zarabianiu pieniędzy, wychowując samotnie dzieci, sięgając po pomoc od innych kobiet czy rodzin. Rewolucja przemysłowa doprowadziła do jeszcze większego zniknięcia ojców z codzienności dzieci.

Współcześnie kobiety są często lepiej wykształcone od mężczyzn, zaczynają coraz lepiej zarabiać a role zaczynają się odwracać: coraz częściej ojcowie przejmują opiekę nad dziećmi, a kobiety wracają do pracy. Niespełna sto lat temu, w 1931 roku mężczyźni dożywali średnio zaledwie do 48,2 lat. W 2015 roku długość życia Polaka wzrosła już do 74 lat. Jednak, jako mężczyźni, wciąż żyjemy krócej od kobiet i różnica ta jest znacząca, wynosi aż 8 lat. Jeszcze gorsza jest sytuacja panów z wykształceniem zawodowym lub niższym, według badań Eurostatu z 2010 roku 30-latek będzie żył o 12 lat krócej od rówieśnika z wykształceniem wyższym.

Jak wskazują statystyki, przyjdzie nam, mężczyznom, żyć jeszcze dłużej. Dłużej będziemy ojcami czy dziadkami i, w porównaniu do 1931 roku, będziemy mieć kontakt ze znacznie młodszymi pokoleniami. Pracujemy też coraz dłużej, do 67 roku życia, a do niedawna nie dożywaliśmy tego wieku - w roku 1950 było to zaledwie 56 lat. Dbajmy o nasze zdrowie, bo jeszcze wiele lat życia przed nami.

Przemiany w świecie, zarówno te technologiczne jak i społeczne, postępują z niespotykaną do tej pory szybkością. Jak się adaptować do tych zmian, w jaki sposób szukać swojej wewnętrznej mądrości i wsparcia? Jak zmieniać wciąż w nas żywy obraz nieobecnych ojców?

Autor: Tomasz Kawka - psychoterapeuta 


Bibliografia:

Steve Biddulph. Męskość. Dom Wydawniczy Rebis, Poznań 2011
Robert Bly, Żelazny Jan: rzecz o mężczyznach, Zysk i S-ka, Poznań 2004
Trwanie życia w 2015 r., Główny Urząd Statystyczny, 2016 http://stat.gov.pl/obszary-tematyczne/ludnosc/trwanie-zycia/trwanie-zycia-w-2015-r-,2,10.html
Dorota Cianciara, Zdrowie – męska rzecz. Raport Siemensa 2012

Masz pytania? Napisz do nas!

 

Mabor Sp. z o.o.
ul. Stryjeńskich 19 lok. 18U

02-971 Warszawa

 

 

Centrum Psychologiczno-Medyczne

tel.: 603 116 669

mabor@terapiadialog.pl 



 

Centrum Doradztwa i Szkoleń
Centrum Rozwoju Psychoterapeutów
Centrum Interwencji Kryzysowych
Centrum Mediacji Wewnątrzorganizacyjnych

tel.: 721 001 925

mabor@terapiadialog.pl 

Polityka prywatności i cookies

Ta strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie. Więcej