Piątek, 4 grudnia 2020 r.

Zapraszamy do śledzenia wydarzeń i aktualności na naszej stronie oraz na profilach FB i LinkedIn.

Aktualności

Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne. Jak żyć z OCD?

"Nie ma chyba nic tak złego i niebezpiecznego w życiu jak strach.”
Jawaharlal Nehru

Główne objawy zaburzenia obsesyjno-kompulsywnego (ang. obsessive-compulsive disorder, OCD) to natrętne, obsesyjne i często irracjonalne myśli – obsesje, oraz pomagające rozładować wynikające z nich napięcie zachowania, czyli kompulsje. Każdy z nas doświadcza w swoim życiu natrętnych, powracających myśli – na przykład mówi się, że cały dzień „chodzi za mną” jakaś melodia, albo jakaś myśl.
Wielu osobom zdarza się też dwa razy sprawdzić, czy na pewno zamknęły mieszkanie lub bardzo dokładnie szorować ręce. Czy to już oznaka zaburzenia? Zdecydowanie nie. O zaburzeniu OCD mówimy wtedy, kiedy objawy są na tyle nasilone, że utrudniają nam codzienne funkcjonowanie. Mamy wtedy tendencję do zamartwiania się różnymi rzeczami, przy czym nasze obawy są najczęściej bezsensowne, irracjonalne a mimo to, z powodu trudnego do wytrzymania lęku i napięcia, nie jesteśmy w stanie ich zignorować.

Sprawdzam więc jestem

Osoby z OCD często czują się nadmiernie odpowiedzialne za efekty swoich działań, boją się, że przez swoją nieostrożność, niedoskonałość narażą siebie i innych na niebezpieczne sytuacje i katastrofy. Ciągła kontrola, wielokrotne sprawdzanie jest ich sposobem na lęk o siebie i bliskich.

Sprzątam, układam więc jestem

Innym typem lęku w zaburzeniach obsesyjno-kompulsywnych jest strach przed brudem, zarazkami, skażeniem. Odpowiedzią jest wtedy ciągłe sprzątanie, mycie, nieustanne, rytualne wręcz czyszczenie otoczenia a także porządkowanie, układanie, segregowanie rzeczy, dopóki nie są ułożone „jak należy” w jedyny, najbardziej słuszny i idealny sposób.

Modlę się więc jestem

Dosyć powszechną kategorią OCD są obsesje religijne, moralne. Tacy ludzie przestrzegają norm społecznych, czy zasad i kanonów religijnych w sposób wyśrubowany, znacznie wykraczający poza przyjęte standardy a jednocześnie ciągle czuja się niedoskonali, „nieczyści”, niemoralni. Kompulsją może być tu bardzo częsta i długotrwała modlitwa, bardzo częsta spowiedź.

Zbieram więc jestem

Jedną z odmian zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych jest kolekcjonowanie, które przybiera często karykaturalną, wyolbrzymioną formę. Osoby zbierają niezmierzone ilości rzeczy (często bezwartościowych) i mają trudności z wyrzuceniem czegokolwiek, do tego stopnia, że ich „kolekcje” zabierają praktycznie całą przestrzeń mieszkania, czy domu.

Jak możesz sobie pomóc?

Redukcja lęku przez kompulsywne zachowania nie jest rozwiązaniem problemu. Strategia radzenia sobie z lękiem powodowanym przez obsesyjne myśli, polegająca na jego obniżaniu przez zrytualizowane, powtarzalne zachowania powoduje błędne koło narastania problemu. Ulga jest tylko chwilowa, a po niej często wraca jeszcze większy lęk i wszystko zaczyna się od początku. Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne są obecnie w dużym stopniu uleczalne, tak więc osoby, które cierpią z powodu OCD nie muszą być z tym same – mogą otrzymać właściwą i profesjonalną pomoc. Za najskuteczniejszy sposób leczenia OCD uznaje się psychoterapię poznawczo-behawioralną, połączoną z farmakoterapią.

 

Autor Dorota Górecka - psycholog, psychoterapeuta

Masz pytania? Napisz do nas!

 

Mabor Sp. z o.o.
ul. Stryjeńskich 19 lok. 18U

02-971 Warszawa

 

 

Centrum Psychologiczno-Medyczne

tel.: 603 116 669

mabor@terapiadialog.pl 



 

Centrum Doradztwa i Szkoleń
Centrum Rozwoju Psychoterapeutów
Centrum Interwencji Kryzysowych
Centrum Mediacji Wewnątrzorganizacyjnych

tel.: 721 001 925

mabor@terapiadialog.pl 

Polityka prywatności i cookies

Ta strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie. Więcej