Piątek, 4 grudnia 2020 r.

Zapraszamy do śledzenia wydarzeń i aktualności na naszej stronie oraz na profilach FB i LinkedIn.

Aktualności

Zaburzenia odżywiania MABOR - ilustracja do tekstu

Zaburzenia odżywiania - kiedy i do kogo zwracać się po pomoc?

"Patrzyłam, jak radosna, czuła, zdolna do empatii dziewczynka staje się rozdrażniona i zaczyna zachowywać się nieracjonalnie, jak zamyka się w sobie, wpada w depresję, zaczyna obsesyjnie myśleć o jedzeniu, a jednocześnie przestaje jeść"...

"Nigdy nie chorowałam na anoreksję, ale żyłam nią. Widziałam ją z bliska u najstarszej córki Kitty, która zachorowała, gdy miała czternaście lat. Patrzyłam, jak radosna, czuła, zdolna do empatii dziewczynka staje się rozdrażniona i zaczyna zachowywać się nieracjonalnie, jak zamyka się w sobie, wpada w depresję, zaczyna obsesyjnie myśleć o jedzeniu, a jednocześnie przestaje jeść. Widziałam, jak drętwieje z przerażenia. Błagała mnie i swojego tatę o pomoc, a zaraz potem wrzeszczała, że chcemy ją otruć, że chcemy ją utuczyć, że chcemy ją zabić".
Harriet Brown, „Kiedy jedzenie wymaga odwagi“

 

Zaburzenia odżywiania - co powinno nas zaniepokoić? 

Powinno wzbudzić naszą czujność, gdy bliska nam osoba:
- podjęła dietę, którą po osiągnięciu celu ciągle przedłuża i zaostrza zasady,
- je zdecydowanie mniej, a jednocześnie nadal uważa, że jest za „gruba“, 
- rygorystycznie przestrzega zasad zdrowego odżywiania się, co utrudnia lub wręcz uniemożliwia jej codzienne funkcjonowanie,
- jest niezadowolona ze swojego wyglądu, skupiona i bardzo krytycznie nastawiona do swojego ciała – mimo prawidłowej wagi,
- ma napady objadania się – wyjada jednorazowo duże ilości wszystkiego, co nadaje się do zjedzenia,
- wymiotuje po posiłkach lub stosuje inne sposoby zapobiegania przytyciu (przyjmuje środki przeczyszczające lub moczopędne, stosuje restrykcyjne głodówki, dużo i intensywnie ćwiczy),
- przejada się, co prowadzi do znacznego przybierania na wadze i otyłości.

Jeżeli zauważymy takie objawy, powinniśmy spróbować z nią porozmawiać i zachęcić do leczenia. Im wcześniej rozpoznamy chorobę i rozpoczniemy terapię, tym większe szanse, że nie zdążą utrwalić się nieprawidłowe nawyki żywieniowe, większe szanse na wyleczenie. Wczesne reagowanie i zatrzymanie choroby pozwoli uniknąć różnych, groźnych dla zdrowia i życia powikłań.

Gdzie powinniśmy się zgłosić?

W pierwszej kolejności warto zgłosić się do lekarza psychiatry, który postawi diagnozę i zadecyduje o dalszym leczeniu. Być może zdecyduje się na wspomagające leczenie farmakologiczne.
Równolegle powinniśmy umówić się na spotkanie z psychoterapeutą. Po wstępnej rozmowie konsultacyjnej terapeuta razem z chorym ustalą kontrakt, czyli określą cel i czas trwania terapii.
Terapia indywidualna jest podstawową formą pomocy dla chorego w przepracowaniu trudności, które składają się na zaburzenia odżywiania. Jednocześnie bardzo ważne jest wsparcie dla całej rodziny. Niekiedy zalecana jest, dodatkowo, terapia systemu rodzinnego. Sami rodzice mogą szukać dla siebie pomocy w tej trudnej dla nich sytuacji, otrzymać wsparcie emocjonalne, uczestniczyć w spotkaniach psychoedukacyjnych.
Zapraszamy do skorzystania ze specjalistycznej oferty pomocy MABOR: Zintegrowany Zespół Leczenia Zaburzeń Odżywiania

 Co to są zaburzenia odżywiania?

Zaburzenia odżywiania, do których zaliczamy między innymi jadłowstręt psychiczny (anoreksję), bulimię i zespół napadowego objadania się, to grupa zaburzeń emocjonalnych, które dezorganizują funkcjonowanie życia psychospołecznego osoby chorej i skutkują poważnymi zmianami fizycznymi.

Jaka jest przyczyna pojawienia się tych zaburzeń?

Obecnie rozumienie zaburzeń odżywiania odwołuje się do ich całej złożoności i rozpatruje się je wielopłaszczyznowo. Na rozwój choroby mają wpływ nie tylko czynniki osobowościowe czy biologiczne. Musimy pamiętać również o najbliższym otoczeniu chorego (rodzina, przyjaciele) oraz wpływach kulturowych.


"Tak naprawdę nie czujesz żadnego smaku, bo nie jadłaś chleba od... Jak to już długo? Miesiąc? Rok? I chociaż żołądek przyrósł ci do kręgosłupa, policzki zapadły się głęboko, chociaż tygrys rozszarpuje ci brzuch, nie możesz jeść. Chcesz, p o w i n n a ś jeść, ale lęk jest silniejszy od głodu. Bo wystarczy, że przełkniesz łyżkę jogurtu, zjesz kilka okruchów precla albo winogrono, żeby w twojej głowie rozległ się głos, żeby szeptał przymilnie:
N i e  m u s i s z  j e ś ć,  j e s t e ś  s i l n a,  b a r d z o  s i l n a.  B a r d z o  d o b r z e. G r z e c z n a  d z i e w c z y n k a".
Harriet Brown, „Kiedy jedzenie wymaga odwagi“

Autor: Małgorzata Latawiec-Jóźwiak- psycholog, psychoterapeuta

Baza wiedzy CPM MABOR - ciekawe artykuły o tematyce psychologicznej i terapeutycznej.  Zapraszamy do lektury!

Masz pytania? Napisz do nas!

 

Mabor Sp. z o.o.
ul. Stryjeńskich 19 lok. 18U

02-971 Warszawa

 

 

Centrum Psychologiczno-Medyczne

tel.: 603 116 669

mabor@terapiadialog.pl 



 

Centrum Doradztwa i Szkoleń
Centrum Rozwoju Psychoterapeutów
Centrum Interwencji Kryzysowych
Centrum Mediacji Wewnątrzorganizacyjnych

tel.: 721 001 925

mabor@terapiadialog.pl 

Polityka prywatności i cookies

Ta strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie. Więcej